Renta obligatoryjna

Wedlug art. 446 § 2 zdanie pierwsze k.c. osoba, wzgl?dem której ci??y? na zmar?ym ustawowy obowi?zek alimentacyjny, mo?e ??da? od zobowi?zanego do naprawienia szkody, renty obliczonej stosownie do potrzeb poszkodowanego oraz do mo?liwo?ci zarobkowych i maj?tkowych zmar?ego, przez czas prawdopodobnego trwania obowi?zku alimentacyjnego.

Uprawnionymi do renty s? osoby, którym w chwili ?mierci poszkodowanego przys?ugiwa?y roszczenia alimentacyjne, a tak?e dzieci pocz?te za ?ycia, a narodzone po ?mierci poszkodowanego. By ustali? kr?g osób uprawnionych do renty z tego tytu?u, nale?y si? odnie?? do kodeksu rodzinnego i opieku?czego.

Nie ma znaczenia, i? zmar?y rodzic (najcz??ciej matka) nie pracowa? zarobkowo. Istotn? rol?, obok utrzymania dziecka, odgrywa bowiem jego wychowanie i zaspokajanie podstawowych potrzeb.

Przyjmuje si?, ?e obowi?zek alimentacyjny trwa tak d?ugo, a? dziecko nie zdob?dzie mo?liwo?ci samodzielnego utrzymania si?, stosownie do swoich uzdolnie? i kwalifikacji zawodowych. Osi?gni?cie pe?noletno?ci nie ma znaczenia, je?eli dziecko kontynuuje nauk?. Obowi?zek alimentacyjny wygasa, gdy dziecko nie podejmuje pracy zarobkowej mimo posiadanych uprawnie?.

Odr?bnie kszta?tuje si? obowi?zek alimentacyjny mi?dzy ma??onkami. Istotnym kryterium jest, by uprawniony do ?wiadcze? alimentacyjnych znajdowa? si? w niedostatku. w niedostatku znajduje si? ten, kto nie mo?e w?asnymi si?ami zaspokoi? w pe?ni swych usprawiedliwionych potrzeb.

Przyznanie renty na rzecz rodziców, wnuków, rodze?stwa i osób powinowatych warunkuje istnienie, w chwili ?mierci poszkodowanego, obowi?zku alimentacyjnego na ich rzecz.

Wysoko?? renty powinna by? dostosowana do potrzeb uprawnionego oraz mie?ci? si? w granicach zarobkowych i maj?tkowych zmar?ego. Chodzi o zarobki i inne dochody, które zmar?y móg? uzyska?, a nie jakie rzeczywi?cie osi?ga?.